Gerochel, lawaaierige chinezen, chaos in het verkeer, smog in de stad….welcome to China mama en papa!

Na mijn dagje shanghai met cynthia, was het tijd om de volgende ochtend mijn ouders op te pikken in Shanghai Pudong International Airport. Met vlinders in mijn buik, stapte ik de metro op. De zon begon meer en meer te schijnen over de velden onderweg naar de luchthaven. Om 7.30u was ik aangekomen en daar stonden mama en papa me op te wachten! Het was echt een super weerzien! We mochten echter niet teveel treuzelen want we moesten om 10 uur de trein naar Nanjing pakken. Een uurtje later waren we dan eindelijk in ‘mijn’ stad.

We bezochten de buurt rond mijn kot, aten een heerlijke Jianbing (soort pannenkoek met groentjes in, mama en papa zijn er ondertussen helemaal verslaafd aan!), en mama kocht al direct een nieuw paar schoenen (en dan maar zeggen dat ik een grote shopper ben?). We wandelden richting Nanjing Normal University om samen met Pema en Liesbeth te eten. De volgende dag stonden het Xuanwu meer, Fashion Lady, de city gate en de Confucius tempel op het programma. Het was een goed gevulde dag en ik was echt blij om hen een stukje van mijn stad te laten zien!

Maandagochtend vertrokken we naar Chengdu, waar we van vliegtuig moesten veranderen richting Jiuzhaigou. Van de drukte en chaos van de stad veranderde het landschap in bergen en valleien. De landing op meer dan 3000 meter hoogte, tussen de bergen was spectaculair. Ik vond het op dat moment al de moeite waard. Eens geland merkten we in wat voor een prachtig landschap we terecht waren gekomen. Dennenbomen, rood en geel gekleurde bladeren en heldere rivieren. We waren in JIUZHAIGOU.  Jiuzhaigou is een groot nationaal park in het noorden van de provincie Sichuan en is gekend om haar prachtige meren en watervallen. Één klein minpuntje: we were freezing our ass of! Temperaturen rond het vriespunt, bergtoppen waren besneeuwd. Maar al een geluk waren we er redelijk goed op voorbereid!

De volgende dag stonden we vroeg op om naar het park te gaan. Dat is trouwens het beste wat je kan doen om de massa chinezen te vermijden. We waren bij de eerste bezoekers en pakten het busje tot het bamboo lake. Van daar wandelden we langs rivieren, meren en watervallen terug naar beneden. Het was prachtig. Ik heb niet genoeg woordenschat om te beschrijven hoe mooi het was, daarom laat ik de foto’s voor zich spreken. Moe, maar voldaan van al die prachtige natuur wandelden we terug naar ons hostel.

Woensdag hadden we normaal gezien een vlucht terug naar Chengdu om 12.10uur, we wouden echter nog een ander park bezoeken dat in de buurt van Jiuzhaigou ligt, namelijk Huanglong. We konden onze vlucht verlaten naar 20.20 uur en organiseerden een privé-taxi naar het park. Veel mensen zeggen dat de twee parken op elkaar lijken, maar dat vind ik absoluut niet waar. Ik vind het totaal niet te vergelijken en ik laat daarom ook weer de foto’s voor zich spreken… Het was weer een prachtige dag.

Tot nu toe was alles zeer vlot verlopen (niet te veel chinese toeristen, koud maar zonnig weer)…MAAR…Volgens de ‘china-regel nummer 1’ moest er wel iets verkeerd lopen. We kwamen aan op de luchthaven waar ze ons vertelden dat alle vluchten naar Chengdu vertraging hadden of geannuleerd waren wegens het slechte weer. Nog 4 uur hebben we op de luchthaven gewacht tot uiteindelijk ook onze vlucht geannuleerd werd. Wat nu? Er werd omgeroepen dat er een hotel voor ons geregeld zou worden (dit allemaal in’t chinees…ik vraag mij af hoe buitenlanders die geen chinees kunnen dit moesten weten? Op zo’n moment denk ik dat je best “china regel nummer 2” volgt: go with the people!). Dan maar terug onze bagage gaan halen, hop de bus op! Met een bang hart vroegen we ons af waar ze ons gingen droppen, we zaten immers in de ‘middle of nowhere’.
Het hotel was, om het positief te noemen: Een ervaring! Een WC die niet doortrekt, badkamer die vol water loopt, geen verwarming, een plank als matras en de elektriciteit die om de vijf minuten uitviel. Zelfs de generator kon het niet aan. Met onze winterkleren, muts en handschoenen aan kropen we onder onze lakens, in de hoop toch een beetje slaap te kunnen vatten. De volgende ochtend werden we door lawaaierige chinezen en een luid gebonk op onze deur ‘wakker’ gemaakt. We konden ontbijten (chinees ontbijt, niet zo smakelijk) en daarna bracht een bus ons terug naar de luchthaven. Om 9 uur zaten we eindelijk op onze vlucht naar Chengdu. Dit betekende wel dat we wat van ons programma moesten schrappen, aangezien we een hele dag kwijt waren. Wel nog een geluk dat we toch besloten hadden van Huanglong te zien, want anders hadden we al van 12uur ons druk zitten maken op de luchthaven, vermits ook die vlucht geannuleerd was.

Ondertussen zitten we in Sim’s Cozy in Chengdu en hebben we onze planning dus wat gewijzigd. Voor morgen staat enkel Leshan op het programma (meer daarover in de volgende blog) en zaterdag gaan we eindelijk de panda’s zien. Zaterdagavond vertrekken we naar Shanghai en dan zit jammer genoeg mama en papa hun reisje er al bijna op.

Maar eerst nog Chengdu verkennen!